Alfred Nobel
Alfred Bernhard Nobel znany jest wszystkim jako wynalazca dynamitu, a
także fundator Nagrody Nobla, zajmował się również przemysłem oraz
badaniami naukowymi. Urodził się 21 października 1833 roku w Sztokholmie.
Ojciec Alfreda, Immanuel Nobel był inżynierem i wynalazcą, 4 lata po
urodzeniu się Alfreda opuścił rodzinę by zrobić karierę w Finlandii i
Rosji. W 1842 roku udało mu się ściągnąć całą rodzinę do siebie. Wynajął
swoim synom prywatnych nauczycieli, dlatego też Alfred bardzo szybko
potrafił władać pięcioma językami oraz zainteresował się chemią i
fizyką.
Alfred został wysłany przez swojego ojca na studia inżynierii chemicznej,
by móc później wrócić i pracować braćmi i ojcem jako inżynier. W swoim
życiu Alfred odbył wiele podróży po świecie. Podczas gdy pracował w
Paryżu poznał Ascanio Sobrero, który wynalazł nitroglicerynę. Nobel
bardzo zainteresował się tym związkiem chemicznym i zaczął przeprowadzać
eksperymenty w celu jej udoskonalenia. Podczas jednego z takich
eksperymentów zginął jego brat Emil oraz kilka innych osób, jednak Alfred
nie ustawał w ich przeprowadzaniu. W 1867 roku udało mu się opatentować
swój produkt, który został nazwany dynamitem. Była to pasta powstała z
krzemionki nasączonej nitrogliceryną, którą można było formować w pręty.
Jednocześnie wynalazł detonator i zapalnik, co w końcowym efekcie
przyniosło mu ogromną sławę.
Alfred Nobel założył wiele firm w różnych krajach na świecie, które
obecnie są wielkimi korporacjami w dziedzinie ekonomii. Swoją ostatnią
wolą zaskoczył niemalże wszystkie znane go osoby. Postanowił cały swój
dorobek życia przeznaczyć na nagrody w dziedzinie fizyki, chemii,
fizjologii, medycyny, literatury i pokoju. Po olbrzymich staraniach
bratanka Alfreda -Emanuela Nobla oraz jego serdecznego przyjaciela i
współpracownika Regnara Sohlmanna 19 czerwca 1900 roku zarejestrowano
Fundację Nobla.