Alfred Nobel

Alfred Bernhard Nobel znany jest wszystkim jako wynalazca dynamitu, a także fundator Nagrody Nobla, zajmował się również przemysłem oraz badaniami naukowymi. Urodził się 21 października 1833 roku w Sztokholmie. Ojciec Alfreda, Immanuel Nobel był inżynierem i wynalazcą, 4 lata po urodzeniu się Alfreda opuścił rodzinę by zrobić karierę w Finlandii i Rosji. W 1842 roku udało mu się ściągnąć całą rodzinę do siebie. Wynajął swoim synom prywatnych nauczycieli, dlatego też Alfred bardzo szybko potrafił władać pięcioma językami oraz zainteresował się chemią i fizyką.

Alfred został wysłany przez swojego ojca na studia inżynierii chemicznej, by móc później wrócić i pracować braćmi i ojcem jako inżynier. W swoim życiu Alfred odbył wiele podróży po świecie. Podczas gdy pracował w Paryżu poznał Ascanio Sobrero, który wynalazł nitroglicerynę. Nobel bardzo zainteresował się tym związkiem chemicznym i zaczął przeprowadzać eksperymenty w celu jej udoskonalenia. Podczas jednego z takich eksperymentów zginął jego brat Emil oraz kilka innych osób, jednak Alfred nie ustawał w ich przeprowadzaniu. W 1867 roku udało mu się opatentować swój produkt, który został nazwany dynamitem. Była to pasta powstała z krzemionki nasączonej nitrogliceryną, którą można było formować w pręty. Jednocześnie wynalazł detonator i zapalnik, co w końcowym efekcie przyniosło mu ogromną sławę.

Alfred Nobel założył wiele firm w różnych krajach na świecie, które obecnie są wielkimi korporacjami w dziedzinie ekonomii. Swoją ostatnią wolą zaskoczył niemalże wszystkie znane go osoby. Postanowił cały swój dorobek życia przeznaczyć na nagrody w dziedzinie fizyki, chemii, fizjologii, medycyny, literatury i pokoju. Po olbrzymich staraniach bratanka Alfreda -Emanuela Nobla oraz jego serdecznego przyjaciela i współpracownika Regnara Sohlmanna 19 czerwca 1900 roku zarejestrowano Fundację Nobla.